Περιεχόμενα
- Γιατί το YouTube είναι το σπίτι του video podcast
- Ο τίτλος γράφεται για τον θεατή που δεν σε ξέρει
- Το thumbnail κρίνει το κλικ πριν προλάβει ο τίτλος
- Κεφάλαια και περιγραφή: το κείμενο που διαβάζει η μηχανή
- Το πρώτο λεπτό αποφασίζει για όλο το επεισόδιο
- Shorts: η είσοδος που φέρνει κοινό στο ολόκληρο επεισόδιο
- Πώς το κάνουμε στη Mastermind
- Συμπέρασμα
Το γύρισμα τελείωσε, το μοντάζ παραδόθηκε, και τώρα έχεις μπροστά σου ένα αρχείο μιας ώρας και τη σελίδα ανεβάσματος του YouTube. Εδώ είναι το σημείο όπου τα περισσότερα video podcast χάνουν το μισό τους κοινό πριν καν το αποκτήσουν, γιατί το ανέβασμα αντιμετωπίζεται σαν αγγαρεία των πέντε λεπτών ενώ είναι δουλειά με δικούς της κανόνες. Το YouTube δεν είναι απλώς ένας χώρος αποθήκευσης βίντεο, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης στον κόσμο, και το αν το επεισόδιό σου θα εμφανιστεί σε κάποιον που δεν σε ξέρει κρίνεται από πράγματα που ρυθμίζεις εσύ: τον τίτλο, το thumbnail, τα κεφάλαια, την περιγραφή και το πρώτο λεπτό. Σε αυτόν τον οδηγό θα δεις τι κάνει πραγματικά τη διαφορά, με τη σειρά που θα το συναντήσεις.
Γιατί το YouTube είναι το σπίτι του video podcast
Οι πλατφόρμες ήχου παίζουν το επεισόδιο σε όσους σε έχουν ήδη βρει. Το YouTube το προτείνει σε ανθρώπους που δεν σε έχουν ακούσει ποτέ, και το κάνει για χρόνια: ένα καλό επεισόδιο συνεχίζει να φέρνει θεατές δώδεκα και είκοσι τέσσερις μήνες μετά τη δημοσίευση, γιατί απαντάει σε μια αναζήτηση που κάποιος έκανε σήμερα. Αυτή είναι η θεμελιώδης διαφορά: στο feed ανταγωνίζεσαι για προσοχή, στην αναζήτηση σε βρίσκουν όσοι ήδη ψάχνουν το θέμα σου.
Αυτό όμως δουλεύει μόνο αν το YouTube καταλαβαίνει τι είναι το επεισόδιό σου, και το YouTube δεν ακούει τη συζήτηση, διαβάζει ό,τι του δώσεις γραπτά: τίτλο, περιγραφή, κεφάλαια, υπότιτλους. Ένα επεισόδιο που ανέβηκε ως «Επεισόδιο 14» με κενή περιγραφή είναι αόρατο, όσο καλή και αν είναι η συζήτηση μέσα του. Η συνολική στρατηγική διανομής σε όλες τις πλατφόρμες είναι δικό της κεφάλαιο και την έχουμε αναλύσει στον οδηγό για την προώθηση ενός video podcast, εδώ μένουμε στο ίδιο το ανέβασμα.
Ο τίτλος γράφεται για τον θεατή που δεν σε ξέρει
Ο πιο συνηθισμένος τίτλος επεισοδίου είναι το όνομα του καλεσμένου και ένας αριθμός, και είναι ο πιο άχρηστος για την αναζήτηση, εκτός αν ο καλεσμένος σου είναι διάσημος. Ο άνθρωπος που δεν σε ξέρει δεν ψάχνει το όνομα του καλεσμένου σου, ψάχνει το πρόβλημα ή το θέμα που συζητήσατε. Ο τίτλος που δουλεύει λέει το θέμα με τις λέξεις που θα έγραφε αυτός στην αναζήτηση, και βάζει το όνομα μετά, αν χωράει.
Ο δεύτερος κανόνας είναι να υποσχεθείς κάτι συγκεκριμένο και να το κρατήσεις. Ένας τίτλος που λέει «Μιλάμε για τα λεφτά» χάνει από έναν που λέει «Γιατί οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες χρεώνουν λάθος». Ο πρώτος περιγράφει μια συζήτηση, ο δεύτερος μια απάντηση που θέλεις να μάθεις. Πρόσεξε μόνο να απαντάει πραγματικά το επεισόδιο σε αυτό που υπόσχεται ο τίτλος, γιατί ο θεατής που ήρθε για κάτι και δεν το βρήκε φεύγει στα πρώτα λεπτά, και αυτή η αποχώρηση κοστίζει περισσότερο από το να μην είχε έρθει ποτέ.
Το thumbnail κρίνει το κλικ πριν προλάβει ο τίτλος
Στο κινητό, το thumbnail είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από τον τίτλο, και το μάτι πάει πρώτα εκεί. Τα thumbnails που δουλεύουν σε podcast έχουν σχεδόν πάντα τα ίδια συστατικά: ένα καθαρό πρόσωπο με έκφραση που σχετίζεται με το θέμα, τρεις έως πέντε λέξεις σε μεγάλα γράμματα που συμπληρώνουν τον τίτλο αντί να τον επαναλαμβάνουν, και σταθερή οπτική ταυτότητα ώστε ο θεατής που σε είδε μία φορά να σε αναγνωρίζει στη δεύτερη.
Το λάθος που βλέπουμε συχνότερα είναι το στιγμιότυπο από το βίντεο με μισάνοιχτο στόμα, τραβηγμένο βιαστικά την ώρα του ανεβάσματος. Το thumbnail δεν είναι screenshot, είναι μικρή αφίσα, και αξίζει τα δέκα λεπτά που θέλει. Εδώ φαίνεται και η αξία του καλού γυρίσματος: όταν η εικόνα έχει γυριστεί με σωστό φωτισμό και πολλές κάμερες, κάθε καρέ είναι υποψήφιο υλικό, και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που κερδίζεις όταν δουλεύεις σε στούντιο video podcast στην Αθήνα αντί για ένα δωμάτιο με μία web κάμερα.
Κεφάλαια και περιγραφή: το κείμενο που διαβάζει η μηχανή
Τα κεφάλαια, δηλαδή τα timestamps με τίτλο στην περιγραφή, κάνουν διπλή δουλειά. Στον θεατή δίνουν λόγο να μείνει, γιατί βλέπει ότι στο 34ο λεπτό συζητιέται το θέμα που τον καίει και πηγαίνει κατευθείαν εκεί αντί να φύγει. Στη μηχανή δίνουν δομή: κάθε τίτλος κεφαλαίου είναι μια φράση που το YouTube διαβάζει και καταλαβαίνει, και τα κεφάλαια εμφανίζονται και ως ξεχωριστά αποτελέσματα στην αναζήτηση. Γράψε τα κεφάλαια με τις ίδιες λέξεις που θα έψαχνε κάποιος, όχι με εσωτερικά αστεία της εκπομπής.
Η περιγραφή θέλει δύο έως τρεις προτάσεις που λένε τι θα μάθει όποιος δει το επεισόδιο, γραμμένες πριν από το «δείτε μας και στο Instagram», όχι μετά. Οι πρώτες γραμμές είναι αυτές που φαίνονται στην αναζήτηση και αυτές που ζυγίζουν περισσότερο. Και ανέβασε υπότιτλους ή άφησε το YouTube να τους φτιάξει και διόρθωσέ τους, γιατί οι υπότιτλοι είναι ολόκληρη η συζήτηση σε μορφή κειμένου, δηλαδή το πλουσιότερο σήμα για το τι πραγματικά λέει το επεισόδιο.
Το πρώτο λεπτό αποφασίζει για όλο το επεισόδιο
Το YouTube προτείνει τα βίντεο που κρατούν τον θεατή, και η μεγαλύτερη αιμορραγία θεατών γίνεται στα πρώτα τριάντα με εξήντα δευτερόλεπτα. Το κλασικό ξεκίνημα του podcast, δηλαδή «γεια σας, καλώς ήρθατε, πριν ξεκινήσουμε να πούμε ότι», είναι ακριβώς το διάστημα όπου φεύγει ο μισός κόσμος. Ο θεατής ήρθε με μια υπόσχεση από τον τίτλο και θέλει να δει αμέσως ότι θα την πάρει.
Η λύση είναι απλή και τη βλέπεις σε κάθε μεγάλη εκπομπή: το επεισόδιο ανοίγει με ένα απόσπασμα είκοσι έως σαράντα δευτερολέπτων από την πιο δυνατή στιγμή της συζήτησης, και μετά έρχεται το intro. Αυτό το cold open δεν γυρίζεται ξεχωριστά, κόβεται στο μοντάζ από υλικό που ήδη υπάρχει, και είναι από τις πιο αποδοτικές ώρες post production ολόκληρης της παραγωγής. Το πού χωράει αυτό στο συνολικό χρονοδιάγραμμα μιας παραγωγής το έχουμε αναλύσει στον οδηγό για το πόσο θέλει ένα vidcast μέχρι τη δημοσίευση.
Shorts: η είσοδος που φέρνει κοινό στο ολόκληρο επεισόδιο
Τα κάθετα αποσπάσματα είναι ο τρόπος με τον οποίο το YouTube δείχνει την εκπομπή σου σε κοινό που δεν θα έβλεπε ποτέ ένα βίντεο μιας ώρας από άγνωστο κανάλι. Ένα Short που δουλεύει είναι μια στιγμή με αρχή, ένταση και κατάληξη, όχι ένα τυχαίο κομμάτι εξήντα δευτερολέπτων, και το πόσα τέτοια πραγματικά βγαίνουν από ένα επεισόδιο, και γιατί τα «10+ clips» των πακέτων είναι παραπλανητικά, το έχουμε μετρήσει στον οδηγό για τα reels από ένα γύρισμα podcast.
Στο ίδιο κανάλι, τα Shorts και τα ολόκληρα επεισόδια συνυπάρχουν χωρίς πρόβλημα, το YouTube τα δείχνει σε διαφορετικά ράφια. Αυτό που μετράει είναι το Short να οδηγεί κάπου: σταθερή αναφορά στο πλήρες επεισόδιο και σχόλιο με το link. Και μη μετράς την επιτυχία των Shorts σε προβολές, μέτρα την σε συνδρομητές και σε θεάσεις του πλήρους επεισοδίου, γιατί ένα Short με πολλές προβολές που δεν στέλνει κανέναν στην εκπομπή είναι απλώς ωραίος αριθμός.
Πώς το κάνουμε στη Mastermind
Στο vidcast studio της Mastermind Productions στην Αθήνα το επεισόδιο βγαίνει από το γύρισμα με τρόπο που κάνει όλο το παραπάνω εύκολο: το multicam υλικό με σωστό φωτισμό δίνει καθαρά καρέ για thumbnails, το live editing παραδίδει επεισόδιο σχεδόν έτοιμο την ίδια μέρα, και τα κάθετα αποσπάσματα κόβονται ως ξεχωριστή δουλειά από τη στιγμή της ροής που πραγματικά στέκει μόνη της.
Αν θέλεις, η παράδοση γίνεται σε μορφή έτοιμη για ανέβασμα: επεισόδιο, κάθετα, και προτεινόμενα σημεία για κεφάλαια από την ίδια τη ροή της συζήτησης. Το ανέβασμα και το κανάλι μένουν δικά σου, εσύ κρατάς τη σχέση με το κοινό σου, εμείς φροντίζουμε το υλικό να φτάνει σε εσένα σε κατάσταση που δεν θέλει άλλη δουλειά.
Συμπέρασμα
Το ανέβασμα στο YouTube είναι το τελευταίο δέκα τοις εκατό της δουλειάς που κρίνει αν θα αποδώσει το υπόλοιπο ενενήντα. Τίτλος για τον άνθρωπο που δεν σε ξέρει, thumbnail σαν μικρή αφίσα, κεφάλαια με τις λέξεις της αναζήτησης, cold open αντί για καλωσόρισμα, και Shorts που οδηγούν στο πλήρες επεισόδιο. Τίποτα από αυτά δεν θέλει προϋπολογισμό, θέλουν μισή ώρα προσοχής ανά επεισόδιο, και είναι η μισή ώρα με τη μεγαλύτερη απόδοση σε ολόκληρη την παραγωγή.
Συχνές ερωτήσεις
Ανεβάζω το podcast μου στο YouTube ως στατική εικόνα με ήχο ή αξίζει βίντεο;
Η στατική εικόνα με ήχο είναι το πιο αδύναμο format του YouTube: η πλατφόρμα προτείνει βίντεο που κρατούν τον θεατή στην οθόνη, και μια ακίνητη εικόνα δεν κρατάει κανέναν. Αν σκοπεύεις να χρησιμοποιήσεις το YouTube ως κανάλι ανάπτυξης και όχι απλώς ως αποθήκη, το βίντεο κάνει τη διαφορά, γιατί ξεκλειδώνει τα Shorts, τα thumbnails με πρόσωπο και το retention που χρειάζεται ο αλγόριθμος.
Πόσο συχνά πρέπει να ανεβάζω επεισόδια στο YouTube;
Η συνέπεια μετράει περισσότερο από τη συχνότητα. Ένα επεισόδιο την εβδομάδα, κάθε εβδομάδα την ίδια μέρα, χτίζει περισσότερο κοινό από τρία επεισόδια τη μία εβδομάδα και κανένα τις επόμενες δύο. Διάλεξε ρυθμό που αντέχεις για έξι μήνες, και συμπλήρωσε τις ενδιάμεσες μέρες με δύο ή τρία Shorts από το ίδιο επεισόδιο.
Χρειάζομαι ξεχωριστό κανάλι για τα Shorts;
Όχι. Στο ίδιο κανάλι, το YouTube δείχνει τα Shorts και τα ολόκληρα επεισόδια σε διαφορετικά σημεία και δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Το ξεχωριστό κανάλι μοιράζει το κοινό σου στα δύο και σε βάζει να χτίζεις δύο πράγματα ταυτόχρονα. Κράτα ένα κανάλι και άφησε τα Shorts να δουλεύουν ως είσοδος προς τα πλήρη επεισόδια.
Τα κεφάλαια βοηθούν πραγματικά ή είναι απλώς ευκολία για τον θεατή;
Και τα δύο, και το δεύτερο τροφοδοτεί το πρώτο. Ο θεατής που βρίσκει αμέσως το σημείο που τον ενδιαφέρει μένει περισσότερο, και ο χρόνος παρακολούθησης είναι το σήμα που κοιτάει ο αλγόριθμος. Επιπλέον τα κεφάλαια εμφανίζονται ως ξεχωριστά αποτελέσματα στην αναζήτηση του YouTube και της Google, οπότε ένα επεισόδιο με δέκα σωστά γραμμένα κεφάλαια έχει δέκα πόρτες εισόδου αντί για μία.
Θέλεις επεισόδιο έτοιμο για το YouTube;
Πες μας τι εκπομπή θέλεις να φτιάξεις και θα σου δείξουμε πώς το γύρισμα, το μοντάζ και τα κάθετα παραδίδονται σε μορφή που ανεβαίνει όπως περιγράφει αυτός ο οδηγός.
Ζήτησε προσφορά